Pijn is fijn?"

Een gevleugelde uitspraak…die uiteraard nergens op slaat ( zei een masochist..dat terzijde.. )
Maar…wat dan weer wxe9l een waarheid als een koe is…is dat "zaniken over pijn" in elk geval alles behalve fijn is.

Ons lieve grote kuiken is een ras-echte bikkel als het "grote, heftige, ernstige pijn" aangaat. Maar over muggebeten, velletjes naast nageltjes, ini-mini blauwe plekken, splinters die onzichtbaarder dan onzichtbaar zijn..kan hij enorm dramatisch doen.

(okxe9…de pedagoge in mij weet dat dit een uiting is van de verhuisstress..en alles wat er momenteel speelt..maar dat het irritant is blijft een feit.)

"Mam…als ik m'n schouder zxf3 optrek * beweegt zijn schouder op een vrijwel onmogelijke manier* doet het zo'n pijn…wat zou dat zijn? "
…en dergelijke quotes passeren hier meerdere keren per dag de revue.

Zuchten, steunen…geruststellen..meegaan in de "ellende"…en juist afkappen…de kwalen blijven maar komen.

Dus vandaag besloot ik de taktiek "humor".

"Mam..kijk eens hier..op m'n handpalm..ik zie daar een zwart stipje..is dat erg? Zou dat een teek zijn? Het doet geloof ik ook een beetje pijn…."

Ik trek een ernstig gezicht : "Ohjee..nee toch..niet kan niet waar zijn…ik wist niet dat dit in Nederland voorkwam..ochjee, wat een toestand! Ehm..ik moet hier even over nadenken hoor..pfff..hoe ga ik dit nu toch doen.."

(- lichte paniek in 2 blauwe oogjes-)

"Is het iets ergs???!!"

"Tja..ergs, ergs…ik weet niet of dat het goede woord is..maar het is wel heel bijzonder…dit is nou een beet van een humpafrumpa-kever!"

"Een wat??!!"

"Een humpa-frumpa kever. Niet van gehoord? Ook niet vorig jaar op school? Die komen eigenlijk alleen maar voor in oerwouden enzo…dus ja…hoe je hier nou aan komt??? Maar de grootste vraag is natuurlijk: Hoe kom je er weer van af??"

(-klein stemmetje…nog iets meer paniek in de blauwe oogjes-)
"Mam…wat gebeurt er dan..met zo'n kever-prik? Ga ik dood? "

"Neee..natuurlijk niet…maar het is wel heel erg vervelend! je krijgt eerst tintelende vingertjes… en dan…."

"Oh..mam..dat voel ik al..een hxe9xe9l klein beetje..hier..bij mijn vingertopjes! "

"Oei…dan gaat het wel erg snel…meestal is dat pas na een paar uur..jeeeetje…misschien moeten we dan nu de dokter maar bellen!"

(-bibberstemmetje- )
"xe9cht?? Gaat 'ie er dan in snijden denk je? "

"Nee hoor lieverd..ik denk dat de dokter gaat zeggen dat humpa-frumpa kevers niet bestaan, en dat je mama dat alleen maar zegt omdat ze gxe9k wordt van al die praatjes over pijntjes…en dat je maar eens even goed je handen moet wassen, omdat het waarschijnlijk gewoon een beetje zand ofzoiets is…"

Conclusie: Mijn zoon en ik hebben niet hetzelfde gevoel voor humor.
Maar: resultaat: Ik heb de hele dag geen pijntje meer gehoord

Zou je je ervan bewust zijn
wat het na al die tijd
nog met me doet
dat ik er niet was
dat het me spijt?
x92t Voelt zxf3 niet goedx85

Wat jaren zijn verstreken
maar nog elke dag
kruis je even mx92n gedachten
vluchtig, en soms heel lang
en dan mis ik jouw lach.
Had je niet even kunnen wachten?

Ik had zo graag een laatste keer
rechtgezet wat scheef was
in je mooie ogen willen kijken
je willen bedanken op onze manier
en misschien had ik je dan pas
mijn genegenheid kunnen laten blijken

Zou je je ervan bewust zijn
daar, waar ik je niet kan zien
wat je nu nog met me doet?
En zou je mij dan kunnen zeggen:
"Corrien
Laat los, x92t is goed?"

Het halfjaarlijks bezoekje aan de tandarts, met het hele kippenhok:

Ons oudste dappere kuiken had prima gepoetst, en koos (-achteraf een slechte keus, want: Bah!-) cola-smaak voor de fluoride behandeling.

Haan had ook goed gepoetst, en ondergetekende idem dito. So far, geen bijzonderheden.

Tsja, en toen moest ons kleine kuiken xf3xf3k zijn tandjes laten zien.
Daar had meneer geen zin in, en hield zijn lipjes stijf op elkaar geperst.
Alle lieve lokkertjes ten spijt . ( Je mag bij de assistente een kadootje uitzoeken, straks? Etc.)

Waarop de tandartsassistente-oh zo goed bedoeld- zei : x93Ohx85..maar jij hxe9bt natuurlijk geen tandjes! Dxe1xe1rom kun je ze natuurlijk niet laten zien! x93

(Uiteraard in de hoop dat de kleine man verontwaardigd over deze veronderstelling zijn tandjes wel zou laten zienx85)

Waarop het manneke naar een klein vuilnisbakje in de hoek van de ruimte loopt, er even flink in spuugtx85en reageert met:

x93Neex85Iejelas hoeffe niet tandjes laten sienx85..tandjes in pullebak! Klaaaaaar! x93

…Daar sta je dan..met je mond vol tanden...
(Over een half jaar doen we maar weer een nieuwe pogingx85)

(En jep, Ilias noemt zichzelf nog steeds Iejelas )

Onderweg, in de auto:

Klein oponthoud…enkele meters voor ons waggelt een hele grote zwaan de weg over. Dierenvrienden als we zijn, toeteren we wel hard en we zuchten en steunen, maar natuurlijk laten we het beestje veilig oversteken.

Enkele honderden meters verder klinkt er vanaf de achterbank:
"Hey….ik zit even te denken mam…weet je wat ik me nou altijd al afvraag?"

"Nou??"

"Hoe zou het zijn om een zwaan te zijn..?"

(…)

"Ehm..tja…hoe dxe9nk je dat het zou zijn, als je een zwaan was?"

"Ja…duhuh..sufferd…dat wxe9xe9t ik toch niet! Dxe1xe1rom vraag ik me dat juist af!"

….Uiteraard. Dom van me.

Ian zat weer eens voor de zoveelste keer op zijn nagels en vingers te kluiven.
(Voor de beeldvorming: Er zijn bijna geen nagels meer over om op te kluiven…het vel ernaast is nu het eetbare alternatief; zo blijkt…)

Dus reageerde ik-onpedagogisch-(want immers, negeren doet leren..als pedagoog zou ik dus beter moeten weten) met:

"Hxe8 bah Ian…wat doe je nou toch allemaal met die handen van je? Is dat gekluif nu echt nodig? Kap daar nou eens mee…! Waarom doe je dat toch steeds?"

En toen kwam het briljante antwoord:
"Nou, gewoon..niks ergs hoor…'t is gewoon mijn eigen lijf…eigenlijk is het een soort…RECYCLEN ! "

Dus.

Vandaag…al wandelende op de Groenehilledijk, werden we "achtervolgd" door een  oud dametje, die om een praatje verlegen zat. Na een tijdje erg sociaal te zijn geweest vonden we het wel eigenlijk wel genoeg geweest , en keerden we om…maar de dame hield Ian nog een tijdje aan de praat. Ian was erg beleefd, en vertelde nog even over zijn vakantie, het weer, zijn trompet, (…)en sloot af met: "…maar mijn moeder wil weg, dus..eh..dag!"

De dame in kwestie (wat slechthorend) hoorde de groet niet en zei langzaam : "Dag…jonge-man." waarop Ian dit keer beleefd, maar vooral luid besloot te antwoorden…:"Ehm..dahag..oude..vrouw !"

(Waarom lach je nou mam? xedk zei toch niks geks?)

Ik erger me altijd enorm aan moeders, oma's, …ehm…mensen…die kinderen zo kinds behandelen…
Die op een dusdanige manier met hen communiceren waardoor je gaat twijfelen aan hun eigen verstandelijke vermogens.

"Kijk uit..dat doet auw!! (of nxf3g erger: "Dat is auwie!!!")
"Kijk..een tjoek-tjoek!"
"Pas op..daar komt een vroemmm-vroemmmm."
"Voorzichtig, er rijdt een toet-toet…."
(etc.)

Dus …
Ik poog xe1nders te zijn.

Mijn kind noemt de vuilniswagen tenminste een…

"Prullenbak-auto"..